Przejdź do głównej zawartości

Kodak Retina z 1939 roku #3

Podczas wakacji i tuż po powrocie, zdjęcia robiłem moim Kodakiem Retina nr 143 z 1939 roku załadowanym czarno-białym filmem ORWO o czułości 6 ISO. Zdjęcia z wakacji już pokazałem na blogu, a dzisiaj nadszedł czas, aby pochwalić się resztą. A reszta jest specyficzna...

Założyłem sobie, że wszystkie zdjęcia wykonam z ręki i bez użycia dalmierza. O ile było to dość proste nad morzem, przy bardzo silnym świetle, to w trudniejszych warunkach zdjęcia mogłyby być niedoświetlone. Praktycznie wszystkie były wykonane przy pełnym otworze obiektywu Retina-Xenar 3.5/50. Zwykle, pomiar światła wykazywał konieczność użycia czasu migawki 1/25 s. Rzadziej, krótszego.

Zdjęcia z wakacji pokazałem już wcześniej. Resztę, obiecałem pokazać, jak tylko będzie to możliwe. Dzisiaj mam już slideshow na YouTube i większość z nich załadowałem na Instagram. 

Spróbuję wytłumaczyć się z efektów. Używając tego negatywu poprzednio, mogłem uzyskane efekty zwalić na awarię dalmierza. Tym razem, świadomie dalmierza nie użyłem, spodziewając się zamierzonych nieostrości, jako środka wyrazu. Negatyw, jest ortochromatyczny i daje bardzo kontrastowe obrazy. Otwarta przysłona obiektywu, powoduje miękki obraz i wyraźne winietowanie, widoczne zwłaszcza w fotografii krajobrazów morskich. Prawdopodobnie, użycie dalmierza i statywu pozwoliłoby wydłużyć czas migawki oraz na domknięcie przysłony do wartości 5.6 w celu uzyskania ostrych zdjęć, ale nie było to moim celem. Chciałem uzyskać efekty tajemniczości, nieco podobne, do uzyskanych uprzednio. Tym razem zrobiłem więcej elektronicznej obróbki pozytywów - tak, jakbym robił to w ciemni, na papierze, czyli rozświetlałem cienie i przyciemniałem światła. Dzięki temu, czasem na niebie pojawiły się chmury widoczne na negatywie i szczegóły w cieniach zrobiły się bardziej wyraźne.

Generalnie, jestem zadowolony, bo zdjęcia są bardzo niezwykłe. A to tylko zdjęcia wykonane z ręki na małoobrazkowym negatywie. Cóż, może warto byłoby poeksperymentować bardziej?

Poniżej kilka zdjęć i link do slide show. Kodak Retina nr 143 z 1939 roku, obiektyw Retina-Xenar 3.5/50 z 1938 roku i czarno biały negatyw ORWO ISO 6:










 


Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bożonarodzeniowe prezenty, dla fotografa

Oczywiście, dla takiego fotografa, jak ja, czyli miłośnika starych aparatów i fotografii na filmie i błonach fotograficznych. Od mojej córki i jej męża, dostałem składany aparat mieszkowy o formacie negatywu 4,5x6 (6x4,5) cm , na błonę typu 120 . Przy bliższym przyjrzeniu się, okazało się, że jest to przedwojenna Balda Baldax z migawką Pronto (Original Gauthier - Alfred Gauthier Calmbach ) i trójelementowym(?) obiektywem Ernst Ludwig - Lausa/Dresden Vidanar 4,5/75 . Aparatu w tej konfiguracji, nie znalazłem nawet w encyklopedii . Są podobne, raczej późniejsze np. z 1933 . Jest to prawdopodobnie najstarszy model aparatu Balda Baldax Modell 00 , jeszcze z końca lat 20. XX wieku. Aparat jest raczej w kiepskim stanie. Był przechowywany w złych warunkach i widać na nim sporo rdzy, a pod okładzinami liczne tzw. Zeiss bumps - oznaki wewnętrznej korozji. Dorobiona jest dźwigienka spustu migawki. Urwany przycisk otwierania mieszka. Zdekompletowany, składany wizjer - brakuje tylnej soczewk...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Osiem milimetrów wspomnień

Po dłuższej przerwie, kiedy w sezonie letnim koncentrowałem się na żeglowaniu moimi łodziami, powoli wracam do fotografii starymi aparatami. Ale, zanim wywołam wszystkie negatywy z wakacji, skorzystam z okazji, żeby przedstawić nowy dział (nową playlistę) zainicjowany na moim kanale YouTube. Znakomity kolega zeskanował filmy, które w latach 60. XX wieku, nakręcił mój ojciec , na taśmie filmowej 8 mm.  Filmiki te, chyba poza jednym lub dwoma, nie były zwykłymi pamiątkami z rodzinnych wydarzeń. Dzisiaj o wiele bardziej, niż kiedyś, doceniam ich walor artystyczny, nie mówiąc o wzruszeniu, jakie odczułem po ponad czterdziestu latach, od czasu, kiedy je ostatni raz oglądałem. Filmiki mają przemyślaną strukturę (narrację/fabułę) prowadzenie kamery i aktorów. No i, oczywiście, są znakomitymi dokumentami epoki lat 1961 - 1967.  Pierwszy film, który prezentuję w tej serii, to króciutka etiuda pt. "Kocie zabawy ", ale będę, w nowej playliście, sukcesywnie pokazywał kolejne filmy z lud...
9 komentarzy
Czytaj więcej

Non omnis moriar, czyli trochę "chłopskiej filozofii"

"Nie wszystek umrę" , czyli wyrażona nadzieja każdego artysty, nawet skromnego fotografa amatora, że coś z jego twórczości pozostanie po jego śmierci. Po raz kolejny, moja sytuacja zdrowotna spowodowała, że otarłem się o "drugą stronę lustra" i wróciłem z dalekiej podróży, z której powrotu ponoć nie ma. Ale artykuł o "filozofii" i fotografii, pisałem już wcześniej, zainspirowany materiałami zamieszczanymi w necie, co może świadczyć, że wielu fotografów i artystów różnych dziedzin, zastanawia się nad tym samym. Po prostu, przeżycia z minionych tygodni, skłoniły mnie do powrotu do tego tematu, jednak w nieco lżejszej, mniej napuszonej formie. Susan Sonntag w swojej, pięknej książce "O fotografii" pisała, że fenomenem i esencją istnienia fotografii w kulturze, jest jej materialna, fizyczna postać w formie papierowej odbitki, powstałej na podstawie negatywu - w ciemni, pod powiększalnikiem. Podobnie twierdzi, mój ulubiony youtouber i wybitny fotogr...
1 komentarz
Czytaj więcej