Przejdź do głównej zawartości

Wakacyjne remanenty - Łódź, Warszawa i skansen w Sierpcu

Z wielkim opóźnieniem chciałbym pokazać zdjęcia, które zrobiłem jeszcze w lipcu i sierpniu 2025 roku, a sprawy związane ze zdrowiem, uniemożliwiły mi to wcześniej. Tego lata, w lipcu i sierpniu, dwukrotnie odwiedziliśmy Łódź. Za pierwszym razem naszym celem był mecz polskiej reprezentacji siatkówki kobiet. Przy okazji znaleźliśmy chwilę, by zwiedzić najbardziej znaną i najpopularniejszą część miasta i zrobić kilka zdjęć. Ponownie, pojawiliśmy się w Łodzi w sierpniu, bo Kasia obiecała dwojgu swoich wnucząt, pokazać bardzo fajny, łódzki ogród zoologiczny z oceanarium, pokazem kąpieli słoni i wieloma innymi atrakcjami. Po tych, niewątpliwych atrakcjach, mieliśmy jeszcze dużą część letniego dnia, na pokazanie wnuczętom najbardziej znanej części miasta. Obie wycieczki zaowocowały wieloma zdjęciami, które zrobiłem swoimi obydwiema Leicami - Leicą Standard z 1932 z radzieckim, szerokokątnym obiektywem Jupiter-12 2,8/35 i Leicą IIIa z 1939 roku z obiektywem Leitz Elmar 3,5/50 i filtrem żółtym no 2 - załadowane filmem Fomapan 100. (ostatnie kadry pochodzą z Warszawy oraz okolic naszego domu)

Nasuwa mi się jedna, ale chyba ważna myśl: Łódź jest bardzo fotogenicznym miastem, w którym wszystko się szybko zmienia i bardzo wiele dzieje. Można w nim znaleźć, zarówno, malownicze, może dlatego, że zaniedbane pozostałości dawnej świetności przemysłowej, pięknie odrestaurowane fragmenty centrum, a także zupełnie nowe i nowoczesne miejsca. Mnie brakuje znajomości miejsc, do których docierają jedynie jego mieszkańcy, chociaż na pewno, nie poznałem jeszcze cząstki tego, co dostępne jest przeciętnemu turyście.

W sierpniu, z wnuczętami Kasi, byliśmy również na wycieczce w skansenie w Sierpcu. To była kolejna okazja na zrobienie zdjęć z klimatem, ale tym razem wziąłem ze sobą inny aparat. To był świeżo naprawiony, po awarii licznika i przesuwu błony, mój ulubiony Rolleiflex Automat z 1938 roku z obiektywem Tessar 3,5/75 i filtrem żółtym no 2, do którego załadowałem błonę Fomapan 100.

Dzisiaj, zdjęcia zaprezentuję jedynie w formie slideshows, na moim kanale YouTube, a sukcesywnie będą pojawiać się na moim profilu Instagram, gdzie Was nieustająco zapraszam. 

 


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Zlot Pod Kleszczami Kraba 2025 i stare aparaty

Zlot Pod Kleszczami Kraba , dawny Zlot Łodzi Polinezyjskich Proa , jest niezłą okazją dla fotografa, więc jak co roku, wziąłem ze sobą moje "zabytki", zapas materiałów negatywowych i trochę akcesoriów. Do małego plecaka zmieściły się trzy aparaty. To był Rolleiflex Automat z 1938 roku, który właśnie wrócił z naprawy i CLA oraz moje dwie Leiki - Leica Standard z 1932 z radzieckim Jupiterem-12 2.8/35 i Leica IIIa z 1939 roku z Elmarem 3.5/50 z 1935 roku. Dla Rolleiflexa miałem kilka rolek Fomapana 400 , które miałem zamiar naświetlić na ISO100 , bo wielokrotnie słyszałem, że taka procedura daje znakomite rezultaty w tym o wiele mniejsze ziarno. Dla aparatów małoobrazkowych miałem kasety z filmem Fomapan 100 , które zamierzałem naświetlić i wywołać zgodnie z ich czułością nominalną. Dla Elmara z Leicą IIIa i Tessara 3,5/75 w Rolleiflexie , miałem po kilka różnych filtrów, ale w sumie użyłem wyłącznie filtrów żółtych numer 2 .  Ju...

Bożonarodzeniowe prezenty, dla fotografa

Oczywiście, dla takiego fotografa, jak ja, czyli miłośnika starych aparatów i fotografii na filmie i błonach fotograficznych. Od mojej córki i jej męża, dostałem składany aparat mieszkowy o formacie negatywu 4,5x6 (6x4,5) cm , na błonę typu 120 . Przy bliższym przyjrzeniu się, okazało się, że jest to przedwojenna Balda Baldax z migawką Pronto (Original Gauthier - Alfred Gauthier Calmbach ) i trójelementowym(?) obiektywem Ernst Ludwig - Lausa/Dresden Vidanar 4,5/75 . Aparatu w tej konfiguracji, nie znalazłem nawet w encyklopedii . Są podobne, raczej późniejsze np. z 1933 . Jest to prawdopodobnie najstarszy model aparatu Balda Baldax Modell 00 , jeszcze z końca lat 20. XX wieku. Aparat jest raczej w kiepskim stanie. Był przechowywany w złych warunkach i widać na nim sporo rdzy, a pod okładzinami liczne tzw. Zeiss bumps - oznaki wewnętrznej korozji. Dorobiona jest dźwigienka spustu migawki. Urwany przycisk otwierania mieszka. Zdekompletowany, składany wizjer - brakuje tylnej soczewk...

Siostry przyrodnie

Dwa, średnioformatowe aparaty miechowe.  O większym z nich pisałem już wcześniej i nawet robiłem nim zdjęcia . To Ercona - powojenna, wschodnioniemiecka kopia aparatu  Zeiss Ikon Ikonta 521/2 - Ikonta C , na błonę zwojową typu 120 i format negatywu 6x9 . Kopia, bo produkcja jej została, decyzją polityczną wdrożona, na podstawie zachowanych dokumentacji i przedwojennych egzemplarzy, w fabryce firmy Zeiss , w której nigdy wcześniej ten aparat nie był produkowany. Aparat łudząco przypomina oryginał i pewnie, gdyby nie wytłoczony na okładzinie malutki napis Ercona , nie przyszłoby mi do głowy, że to enerdowska kopia. Po moich próbach przywrócenia go do życia i pierwszym teście, stał jednak na półce, albowiem okazało się, że migawka zacina się w niektórych położeniach, co groziło zepsuciem kolejnych kadrów. Po dłuższym czasie, zdecydowałem się prosić kolegę, który serwisuje takie cuda, aby mi ją naprawił zgodnie ze sztuką. Okazja była taka, że trafiła mi się przyrodnia siostra t...